Bóg pragnie, abyśmy Go poznali.

(Jezus modli się do Ojca):
„A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa” (J 17,3)

1. On oferuje nam nowe życie, życie w obfitości.
„Jeśli więc ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem”
„Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem.„ (2 Kor 5,17)
(Jezus powiedział): „Ja przyszedłem, aby [owce] miały życie i miały je w obfitości” (J 10,10)

2. Człowiek nie może nawiązać takiej relacji z Bogiem z powodu swojej własnej postawy. Człowiek został stworzony, aby żyć w bliskiej relacji ze swoim Stwórcą. Jednak z własnej woli odmówił polegania na Bogu. Ta wola, charakteryzująca się postawą obojętności lub odrzucenia Boga, jest przejawem tego, co Biblia nazywa grzechem.

Kto zgrzeszył?
„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej” (Rz 3,23).
Jakie są konsekwencje grzechu?
„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć” (Rz 6,23).
„Wasze winy oddzieliły was od waszego Boga” (Iz 59,2).

Bóg jest święty, a człowiek grzeszny. Jego grzech stworzył przepaść między nim a Bogiem. Człowiek odwrócił się od Boga i próbuje znaleźć bezpieczeństwo i zaspokoić swoje potrzeby w pieniądzach, relacjach międzyludzkich, dobrych obyczajach lub praktykach religijnych. Jednak wszystkie te próby są niewystarczające, ponieważ nie rozwiązują fundamentalnego problemu człowieka: jego grzechu.

3. Jezus Chrystus jest Bożą odpowiedzią na grzech ludzkości. Jest jedynym sposobem, w jaki możemy poznać Boga i doświadczyć tego nowego życia. Zapowiedziany wieki przed swoim przyjściem (Izajasz 53), w pełni ludzki i w pełni boski (Flp 2,5-7), Jezus z Nazaretu jest wyjątkową istotą w historii świata.

Jak Jezus rozwiązał problem grzechu? Umarł za nas.
„Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami” (Rz 5,8).

Zmartwychwstał; żyje do dziś.
„Tego Jezusa Bóg wskrzesił z martwych, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami” (Dz 2,32).

Dlatego Jezus może powiedzieć:„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”. „(J 14,6) Z powodu naszego grzechu skazaliśmy się na śmierć. Ale Bóg posłał swojego Syna, Jezusa Chrystusa, aby umarł na krzyżu za nas. Przekroczył otchłań, która oddziela nas od Boga. . Dlatego możemy teraz otrzymać Boże przebaczenie i żyć tym obfitym życiem w osobistej relacji z Nim.

4. Możemy poznać Boga osobiście tylko wtedy, gdy osobiście zawierzymy nasze życie Jezusowi Chrystusowi. Zawierzenie naszego życia Jezusowi Chrystusowi oznacza: Zrozumienie, że jesteśmy potępieni z powodu naszego buntu lub obojętności wobec Boga. Wierzę, że Jezus Chrystus w pełni spłacił dług naszych grzechów, umierając na krzyżu. Dziękowanie Mu za Jego przebaczenie. Pragnienie kochania Go i posłuszeństwa poprzez odwrócenie się od naszych grzechów, aby żyć z Nim osobistą więzią. To zobowiązanie czyni nas dziećmi Bożymi.

„A tym, którzy Je przyjęli, dał moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego” (J 1,12). Jezus Chrystus pragnie tej osobistej więzi.

Mówi: „Oto stoję u drzwi i kołaczę”. „Jeśli ktoś posłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną” (Obj 3,20).

Kto jest w centrum twojego życia? Czy chciałbyś powierzyć swoje życie Jezusowi Chrystusowi, aby nawiązać z Nim osobistą relację? Powierzenie swojego życia Jezusowi Chrystusowi jest aktem wiary wyrażonym poprzez modlitwę.
„Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił” (Ef 2,8-9)